Categorie: Zorgprofessionals
Histamineklachten: waarom testen vaak het ontbrekende puzzelstuk is
Histamineklachten zijn vaak het gevolg van een verstoorde afbraak, methylatieproblemen of darmdisbalans. Alleen voeding schrappen is zelden voldoende om de oorzaak te achterhalen. Met gericht bloed-, DNA- en microbioomonderzoek via Bloedwaardentest krijg je inzicht in wat er echt speelt.
Door Cora Beishuizen – zorgprofessional & samenwerkingspartner van Bloedwaardentest
In mijn werk als zorgprofessional zie ik regelmatig mensen met klachten die lastig te verklaren zijn. Ze hebben vaak al veel geprobeerd: voeding aangepast, supplementen gebruikt, stress verminderd. Toch blijven de klachten bestaan of keren ze steeds terug.
Een oorzaak die ik daarbij tegenkom en vaak wordt onderschat, is een verstoorde histaminehuishouding. Dit gaat regelmatig samen met een verminderde methylatie. Vanuit mijn verdiepende scholingen en webinars over histamine en methylatie wordt steeds duidelijker hoe groot de impact hiervan kan zijn op chronische en onverklaarde klachten.
In deze blog leg ik uit wat histamine is, waarom het klachten kan geven en waarom testen via Bloedwaardentest vaak het verschil maakt tussen blijven gissen en echt begrijpen wat er speelt.
Wat is histamine?
Histamine is een zogenoemde biogene amine, gemaakt uit het aminozuur histidine. Het is een lichaamseigen stof met meerdere belangrijke functies:
- neurotransmitter in de hersenen (betrokken bij slapen, waken, geheugen en emoties)
- stimulatie van de maagzuurproductie
- activering van het immuunsysteem en ontstekingsreacties
Histamine wordt vooral opgeslagen in mestcellen, maar komt ook voor in andere immuuncellen (basofiele granulocyten) en in het zenuwstelsel (neuronen, vooral in de hypothalamus).
Belangrijk om te benadrukken: histamine is geen slechte stof. Het is een noodzakelijke boodschapper. Klachten ontstaan pas wanneer de balans tussen aanmaak, afbraak en prikkelbelasting verstoord raakt. Op dat moment kan histamine zich opstapelen en klachten veroorzaken.
Waar komt histamine vandaan?
Histamine in het lichaam kan uit verschillende bronnen komen:
- eigen aanmaak door immuuncellen en zenuwcellen
- darmflora: bepaalde bacteriën zetten histidine om in histamine
- voeding, met name:
- gefermenteerde producten
- gerijpte kazen
- alcohol
- gerookte of lang bewaarde eiwitrijke producten
Wat veel mensen niet weten: histamine proef je niet. Een maaltijd kan dus prima smaken en toch klachten veroorzaken.
Histamine afbreken: DAO en methylatie
Het lichaam beschikt over twee belangrijke enzymen om histamine af te breken.
DAO (DiAmine Oxidase)
- werkt vooral in de darmen
- breekt histamine uit voeding en darmflora af
- is afhankelijk van een gezond darmslijmvlies en voldoende koper
Hierbij is een belangrijke nuance op zijn plaats. DAO wordt meestal gemeten in het bloed, maar deze waarde weerspiegelt niet altijd de daadwerkelijke afbraakcapaciteit in de darmwand. Lokale ontsteking of een verhoogde darmpermeabiliteit kunnen de werking van DAO beperken. Dit kan ook het geval zijn wanneer de DAO-waarde in het bloed binnen de referentie ligt.
HNMT (Histamine-N-MethylTransferase)
- werkt binnen in de cel
- is het enige enzym dat histamine in de hersenen afbreekt
- volledig afhankelijk van methylatie
Wanneer één van deze afbraakroutes niet goed functioneert, kan histamine zich opstapelen met uiteenlopende klachten tot gevolg.
Wat is methylatie en waarom is het zo belangrijk?
Methylatie is een essentieel biochemisch proces in het lichaam. Het is nodig voor onder andere:
- afbraak van histamine
- afbraak van oestrogenen
- afbraak van stresshormonen (zoals adrenaline en noradrenaline)
- DNA-regulatie en celvernieuwing
Methylatie kan onder druk komen te staan door:
- genetische variaties (zoals MTHFR)
- tekorten aan B-vitaminen
- langdurige stress
- chronische belasting
Wanneer methylatie niet optimaal verloopt, kunnen klachten ontstaan die passen bij een opstapeling van histamine in het zenuwstelsel.
Herkenbare histamineklachten
Klachten die samenhangen met histamine staan bekend om hun brede en wisselende karakter. Cliënten die ik spreek herkennen zich vaak in meerdere van onderstaande symptomen:
- hoofdpijn of migraine
- vermoeidheid, hersenmist, concentratieproblemen
- huidklachten zoals jeuk en roodheid
- opgeblazen gevoel, buikpijn, diarree of misselijkheid
- hartkloppingen of duizeligheid
- verstopte neus of allergie-achtige klachten zonder duidelijke allergie
- slaapproblemen, innerlijke onrust of angstgevoelens
Wat het extra verwarrend maakt: zowel een tekort als een overschot aan histamine kan vergelijkbare klachten geven.
Histamineklachten: meer dan alleen histamine-intolerantie
Niet iedereen met dit klachtenbeeld heeft hetzelfde onderliggende probleem. In de praktijk kunnen verschillende mechanismen vergelijkbare klachten veroorzaken, terwijl ze een andere aanpak vragen.
Histamine-intolerantie (HIT)
Bij histamine-intolerantie is er meestal een disbalans tussen histaminebelasting en de afbraakcapaciteit. Dit kan samenhangen met een verminderde werking van DAO in de darm of met verstoringen in de methylatie, die nodig is voor de afbraak van histamine via HNMT.
Allergieën
Bij allergieën gaat het om IgE-gemedieerde immuunreacties. Hierbij komt histamine vrij uit mestcellen als reactie op een specifieke trigger, zoals pollen, voeding of insectengif, terwijl de afbraakcapaciteit normaal kan zijn. De klachten ontstaan door een plotselinge histaminevrijzetting.
Mestcelactivatiesyndroom (MCAS)
Bij MCAS zijn mestcellen overactief en geven zij naast histamine ook andere ontstekingsstoffen af. Dit kan leiden tot een breed en wisselend klachtenbeeld, grotendeels onafhankelijk van DAO-activiteit.
Mestcelactivatie kan onder andere worden getriggerd door:
- chronische stress
- darmproblemen of een verhoogde darmpermeabiliteit
- infecties
- schimmels en toxines
- hormonale schommelingen
Deze verschillen laten zien waarom histamineklachten niet met één test te vangen zijn. Histamineklachten vereisen gericht bloed-, DNA- en microbioomonderzoek voor een volledig inzicht.
Hormonen, stress en de vicieuze cirkel
Oestrogenen stimuleren de afgifte van histamine en remmen DAO. In fases waarin hormonen sterk schommelen, zoals de perimenopauze, kan dit leiden tot een toename van histamineklachten. Progesteron werkt juist stabiliserend op mestcellen.
Ook stress speelt een belangrijke rol: stress activeert mestcellen → meer histamine → meer activatie van het zenuwstelsel → meer stress. Bij verminderde methylatie kan zo een vicieuze cirkel ontstaan.
De rol van het darmmicrobioom en de darmbarrière
Ook het darmmicrobioom speelt een belangrijke rol in de histaminebalans. In de darm bevinden zich namelijk bacteriën die histamine kunnen produceren, maar ook bacteriën die helpen bij de regulatie ervan. Een verstoring in deze balans kan bijdragen aan een verhoogde histaminebelasting. De Helicobacter pylori bijvoorbeeld, deze bevat het enzym Histidine DeCarboxylase (HDC) dat L-Histidine omzet in Histamine.
Histamine-producerende bacteriën komen onder andere voor binnen de geslachten Clostridium, Enterobacter, Klebsiella, Serratia en Escherichia. Daartegenover staan specifieke soorten en stammen van Bifidobacterium en Lactobacillus die juist histamine kunnen moduleren. Dit maakt ook duidelijk waarom probiotica niet altijd automatisch helpend zijn bij histamineklachten. Sommige Lactobacillus-stammen kunnen juist histamine aanmaken en klachten verergeren zoals de Lactobacillus reuteri. Zonder inzicht in de samenstelling van het microbioom is het daarom lastig om probiotica veilig en effectief in te zetten.
Daarnaast zijn histamineklachten vaak geen op zichzelf staand probleem, maar het gevolg van onderliggende darmproblematiek. Veel histamineproblemen hangen samen met:
- een dysbiose en verhoogde darmpermeabiliteit (leaky gut)
- chronische laaggradige ontsteking
- aanhoudende immuunactivatie in de darm
Wanneer de darmbarrière verstoord is, kan histamine sneller vanuit de darm in de bloedbaan terechtkomen. Dit kan klachten verklaren, zelfs wanneer DAO-waarden in het bloed binnen de referentiewaarden vallen. Zolang de darmwand niet herstelt en ontstekingsprocessen actief blijven, hebben histamineklachten de neiging om terug te keren.
Medicatie en histamine
Ook medicatie kan een rol spelen bij histamineklachten. Sommige middelen kunnen de afbraak van histamine remmen, mestcellen activeren of de darmbarrière verzwakken. Denk hierbij aan maagzuurremmers, NSAID’s (zoals ibuprofen), antidepressiva en langdurig gebruik van antihistaminica.
Dit betekent niet dat deze middelen per definitie verkeerd zijn, maar wel dat ze meegenomen moeten worden in de totale analyse bij aanhoudende histamineklachten.
Waarom testen essentieel is als een eliminatiedieet niets uitwijst
Geen enkele test op zichzelf geeft een volledig beeld. Histamine-intolerantie vereist een brede aanpak:
- Bloedonderzoek: serum DAO-activiteit
- Histaminebepaling: urine N-Methylhistamine geeft een betere afspiegeling van de afbraak dan plasma histamine (momentopname) en histamine in ontlasting (minder goed interpreteerbaar)
- DNA-analyse: inzicht in genetische aanleg voor verminderde histamine afbraak
- Microbioomonderzoek: bacteriële balans, histamineproductie, spijsverteringsparameters, ontstekingsmarkers en darmgezondheid
- SIBO/SIFO: organische zurentest, detecteert bacteriële en/of schimmel overgroei
Samen geven deze testen inzicht in oorzaak, mechanisme en aangrijpingspunten voor behandeling.
Wat kun je doen met de testresultaten?
Op basis van de uitkomsten kun je je richten op herstel door bijvoorbeeld:
- Voeding: tijdelijk verminderen van histaminerijke en histaminevrijmakende voeding
- Darmherstel: ondersteuning van de darmwand en vermindering van ontsteking
- Gerichte suppletie: DAO-enzymen waar zinvol, ondersteuning van methylatie bij HNMT-gerelateerde problematiek
- Microbioomoptimalisatie: stam-specifieke probiotica
- Leefstijl: stressreductie, slaapoptimalisatie en hormonale balans
Waarom ik testen zo belangrijk vind
In mijn praktijk zie ik mensen die al lange tijd een histaminearm dieet volgen, maar onvoldoende verbetering ervaren. Dat komt omdat deze problematiek zelden één oorzaak hebben.
Met gericht bloed-, DNA- en microbioomonderzoek krijg je inzicht in vragen als:
- kan jouw lichaam histamine goed afbreken?
- is er sprake van een DAO-tekort of enzymremming?
- speelt methylatie een rol?
- is histamine een oorzaak of juist een gevolg?
Zonder deze informatie blijven mensen vaak onnodig schrappen in voeding, terwijl de kern van het probleem ergens anders ligt. Als samenwerkingspartner van Bloedwaardentest verwijs ik regelmatig naar hun testen om inzicht te krijgen in histamineproblematiek.
Wanneer raad ik histamineonderzoek aan?
Ik adviseer om histamine serieus te onderzoeken bij onder andere:
- chronische of terugkerende hoofdpijn
- onverklaarde huid- of darmklachten
- klachten na wijn, kaas, restjes of gefermenteerde voeding
- allergie-achtige klachten zonder duidelijke allergische oorzaak
- langdurige vermoeidheid of prikkelbaarheid zonder duidelijke diagnose
Bij ernstige of plots verergerende klachten zoals heftige allergische reacties, benauwdheid, flauwvallen, onbedoeld gewichtsverlies of andere alarmsymptomen, is altijd eerst medische beoordeling door een arts noodzakelijk. Functionele diagnostiek is bedoeld als aanvulling op reguliere zorg en vervangt nooit medisch onderzoek of behandeling door een arts.
Tot slot
De kennis die ik opdoe in verdiepende scholingen over histamine en methylatie bevestigt dat histamine geen hype is, maar een onderschat mechanisme binnen veel chronische klachten.
Blijf je ondanks aanpassingen klachten houden, dan kan gericht onderzoek helpen om te begrijpen waarom jouw lichaam reageert zoals het doet. Inzicht voorkomt eindeloos schrappen van voeding en maakt herstel gerichter mogelijk.
https://www.bloedwaardentest.nl/dao-diamino-oxidase-histamine-intolerantie.html
https://www.bloedwaardentest.nl/methylhistamine-uit-urine.html
https://www.bloedwaardentest.nl/igene-dna-test.html
https://www.bloedwaardentest.nl/igene-extragene-en-consult.html
https://www.bloedwaardentest.nl/gezondheidsscreening-darm-plus-rp.html
https://www.bloedwaardentest.nl/dysbiose-organische-zurenscreening-rp.html
Veel gestelde vragen over histamineonderzoek (FAQ)
- Welke test is het meest geschikt bij histamineklachten?
Dat hangt af van je klachten. Vaak wordt gestart met methylhistamine uit urine en DAO in bloed. Blijven klachten bestaan of zijn ze wisselend en systemisch, dan is DNA-onderzoek of een uitgebreide darmtherapiescreening een logische vervolgstap.
- Kan ik histamineklachten hebben met een normale DAO-waarde?
Ja. DAO wordt in het bloed gemeten, maar zegt niet altijd iets over de afbraakcapaciteit in de darmwand. Ontsteking of een verhoogde darmpermeabiliteit kan alsnog histamineklachten veroorzaken.
- Waarom is microbioomonderzoek belangrijk bij histamineproblemen?
Sommige darmbacteriën produceren histamine, andere helpen juist bij regulatie. Zonder inzicht in je microbioom kan gebruik van probiotica klachten verergeren. Microbioomonderzoek helpt bij veilige en gerichte keuzes.
