Toxoplasmose IgG Aviditeit
Met de Toxoplasmose IgG Aviditeitstest wordt de sterkte gemeten waarmee IgG-antistoffen zich binden aan de parasiet Toxoplasma gondii.
Na een besmetting worden eerst IgM-antistoffen gevormd en vervolgens IgG-antistoffen. In de eerste maanden na een infectie binden deze IgG-antistoffen nog relatief zwak (lage aviditeit). Naarmate de tijd verstrijkt, worden de antistoffen sterker en neemt de aviditeit toe.
Hierdoor kan de test helpen om onderscheid te maken tussen:
- een recente infectie (lage aviditeit);
- een infectie die langer geleden heeft plaatsgevonden (hoge aviditeit).
Wanneer is deze test zinvol?
De Toxoplasmose Aviditeitstest wordt meestal aangevraagd wanneer:
- een Toxoplasmose IgM-test positief is;
- zowel IgG als IgM positief zijn;
- onduidelijk is wanneer een infectie heeft plaatsgevonden;
- tijdens een zwangerschap moet worden beoordeeld of een infectie recent is ontstaan.
Waarom is dit belangrijk?
Bij gezonde mensen verloopt een toxoplasmose-infectie meestal zonder of met milde klachten. Tijdens een zwangerschap kan een recente infectie echter risico's opleveren voor het ongeboren kind. De aviditeitstest helpt daarom om beter in te schatten of de infectie vóór of tijdens de zwangerschap is ontstaan.
Hoe moet de uitslag worden geïnterpreteerd?
- Lage aviditeit: kan wijzen op een recente infectie (meestal in de afgelopen maanden).
- Hoge aviditeit: maakt een recente infectie zeer onwaarschijnlijk en wijst meestal op een infectie die langer geleden heeft plaatsgevonden.
- Intermediaire aviditeit: de uitslag is niet eenduidig en dient altijd samen met de IgG-, IgM-uitslagen en de klinische situatie te worden beoordeeld.
Let op: De aviditeitstest is geen zelfstandige diagnostische test. De uitslag moet altijd worden geïnterpreteerd in combinatie met de Toxoplasmose IgG- en IgM-bepalingen en, indien nodig, door een arts.
Voor meer informatie zie: http://www.rivm.nl/Onderwerpen/T/Toxoplasmose/Toxoplasmose_en_zwangerschap
