Magnesium (volbloed) - het stabiele totaalbeeld
Met deze bloedtest wordt de hoeveelheid magnesium in volbloed bepaald. Magnesium is een essentieel mineraal dat betrokken is bij honderden processen in het lichaam. Het speelt onder andere een rol bij de werking van spieren en zenuwen, de energiehuishouding en verschillende enzymatische processen.
Waarom magnesium testen?
Een langdurig tekort aan magnesium kan onder andere gepaard gaan met klachten zoals vermoeidheid, spierkrampen, spiertrillingen of rusteloze benen. Ook speelt magnesium een rol bij een normale werking van het zenuwstelsel en het hartritme.
Magnesium komt in veel verschillende voedingsmiddelen voor. Toch kan de magnesiumstatus worden beïnvloed door bijvoorbeeld voeding, opname vanuit de darm, bepaalde medicijnen, verhoogd verlies of een verhoogde behoefte.
Wat meet volbloedmagnesium?
Volbloed bestaat uit:
plasma;
rode bloedcellen (erytrocyten);
witte bloedcellen (leukocyten);
bloedplaatjes (trombocyten).
Bij deze test wordt magnesium in het volledige bloedmonster gemeten. Daarmee verschilt deze bepaling van een magnesiumtest in alleen serum/plasma of een specifieke bepaling van magnesium in rode bloedcellen (intracellulair).
Omdat het grootste deel van het magnesium in het lichaam zich intracellulair bevindt, wordt soms aangenomen dat volbloedmagnesium meer informatie geeft over de magnesiumstatus dan alleen een serum- of plasmabepaling. Voor deze aanname bestaat echter geen volledige wetenschappelijke consensus.
Hoe wordt de uitslag geïnterpreteerd?
De referentiewaarden voor magnesium in volbloed zijn afhankelijk van de gebruikte meetmethode en het laboratorium. In tegenstelling tot serummagnesium bestaat er voor volbloedmagnesium geen internationaal geharmoniseerd referentiegebied. Ook is de klinische interpretatie minder uitgebreid gevalideerd.
Een verlaagde waarde kan een aanwijzing zijn voor een verminderde magnesiumstatus. Een waarde binnen het referentiegebied sluit een magnesiumtekort echter niet volledig uit.
Belangrijk: volbloedmagnesium is niet hetzelfde als erytrocytair/intracellulair magnesium en kan niet één-op-één worden beschouwd als maat voor de totale magnesiumvoorraad van het lichaam.
Referentiewaarden
De referentiewaarden die voor deze test worden gebruikt zijn leeftijdsafhankelijk:
| Leeftijd | Referentiewaarde |
|---|---|
| 0–5 maanden | 0,62–0,91 mmol/L |
| 5 maanden–6 jaar | 0,70–0,95 mmol/L |
| 6–12 jaar | 0,70–0,86 mmol/L |
| 12–20 jaar | 0,70–0,91 mmol/L |
| 20–60 jaar | 0,66–1,07 mmol/L |
| 60–90 jaar | 0,66–0,99 mmol/L |
| 90–120 jaar | 0,70–0,95 mmol/L |
De uitslag moet altijd worden beoordeeld aan de hand van het referentiegebied dat op het laboratoriumrapport staat vermeld.
Volbloed of intracellulair magnesium?
Volbloedmagnesium kan worden gebruikt om inzicht te krijgen in de magnesiumstatus en kan bijvoorbeeld interessant zijn voor algemene screening of het volgen van veranderingen in de magnesiumwaarde.
Wil je specifiek kijken naar de hoeveelheid magnesium in de rode bloedcellen? Dan kun je kiezen voor Magnesium Intracellulair. Dit is een andere bepaling en moet niet als hetzelfde onderzoek worden beschouwd.
