Ferritine

Het ferritinegehalte geeft een beter beeld van de hoeveelheid ijzer die in het lichaam is opgeslagen, ongeacht recente voeding of andere factoren.

Ferritine is een eiwit dat vooral in de lever en in het beenmerg aanwezig is en dat wordt gebruikt om ijzer op te slaan. Een kleine hoeveelheid ferritine zit echter ook in het bloed. De hoeveelheid ferritine in bloed is een maat voor de hoeveelheid ferritine (en dus de hoeveelheid ijzer) in de lever en het beenmerg.

IJzer is nodig voor de aanmaak van rode bloedcellen (hemoglobine) in het beenmerg. Als het lichaam te weinig ijzer heeft, zal eerst de reservevoorraad in de vorm van ferritine opgemaakt worden. Pas als er bijna geen ferritine meer is, maakt het lichaam te weinig rode bloedcellen aan en is er sprake van bloedarmoede.

Bij teveel ijzer in het lichaam is de hoeveelheid ferritine in de weefsels en het bloed te groot en ontstaat een aandoening die men ijzerstapelingsziekte (hemochromatose) noemt.

Als de hoeveelheid hemoglobine niet voldoende is (bloedarmoede), is een tekort aan ijzer een van de mogelijke oorzaken. De bepaling van ferritine is een goede test om een ijzertekort vast te stellen. IJzertekort kan ontstaan door overmatig bloedverlies, onvoldoende ijzer in de voeding of onvoldoende opname van ijzer (uit de voeding) in de darmen. Klachten die passen bij bloedarmoede zijn moeheid, kortademigheid en duizeligheid.

Ferritine is ook een goede test om ijzerstapeling (hemochromatose) in het lichaam vast te stellen als gevolg van een teveel aan ijzer. Hemochromatose is een erfelijke ziekte waarbij het lichaam teveel ijzer opneemt in de darmen. Klachten die passen bij ijzerstapelingsziekte zijn moeheid en pijn in gewrichten.