ENA Blottest

ENA Blottest : (ENAB) serum   Extraheerbaar Nucleair Antigeen antibodies, fluorescerende antinucleaire antibody test, FAN, antilichamen tegen extraheerbaar nucleair antigeen,   
bestaande uit:
                  
         - CENP-B (centromeren)  
         - ds-DNA  
         - histonen  
         - Jo-1  
         - nucleosomen  
         - PCNA  
         - PM Scl  
         - ribosomaal P-proteine  
         - nRNP/Sm  €                    
         - Scl-70  
         - Sm  
         - SS-A (Ro)  
         - SS-A (Ro-52)  
         - SS-B (La) 


De test meet antistoffen tegen nucleaire antigenen. Dat zijn antistoffen die gericht zijn tegen kernen (nucleus) van de eigen lichaamscellen. Met behulp van de ENA-test kan worden onderzocht of het lichaam antistoffen aanmaakt tegen zich zichzelf.

Het afweersysteem produceert deze zogenaamde auto-antistoffen (auto betekent zelf) als het geen onderscheid maakt tussen eigen cellen en lichaamsvreemde cellen. Aanmaak van auto-antilichamen kan leiden tot auto-immuunziekten. Deze ziekten gaan meestal gepaard met ontstekingen en alles wat daarbij hoort: koorts, pijn en vermoeidheid.

Voorbeelden van deze nucleaire antistoffen zijn anti-nRNP, anti-Sm, anti-SSA/Ro, anti SSB/La, Scl-70 Jo-1 en anti-CEN-P.

De verschillende antistoffen kunnen worden aangetroffen bij auto-immuunziekten als SLE (systemische lupus erythematosus), Sjögrensyndroom, MCTD (mixed connective-tissue disease), CREST-syndroom, polymyositis of dermatomyositis. Het vóórkomen van de verschillende typen antistoffen verschilt per aandoening.

Een positieve uitslag betekent dat er autoantistoffen zijn aangetoond. Dat kan wijzen op een auto-immuunziekte, maar niet noodzakelijk. Vooral bij oudere mensen kan het voorkomen dat er autoantistoffen worden aangetoond, zonder dat er sprake is van een auto-immuunziekte. Bij gezonde ouderen (>65 jaar) kan het percentage fout-positieven wel oplopen tot bijna 40%.
Ook het gebruik van sommige medicijnen kan leiden tot de aanmaak van autoantilichamen terwijl er geen sprake is van een auto-immuunziekte.

Een negatieve uitslag (geen antistoffen aangetoond) maakt een aantal auto-immuunziekten onwaarschijnlijk. Maar het komt voor (ongeveer in 5 % van de gevallen) dat iemand wel een auto-immuunziekte heeft, maar geen autoantistoffen aanmaakt. Gezien het wisselende karakter van bijvoorbeeld SLE kan het geen kwaad om bij verdenking de test later te herhalen.