Urine-ACR (albumine/creatinine-ratio in urine)
Met de Urine-ACR test wordt de verhouding tussen albumine en creatinine in de urine bepaald. Deze test geeft inzicht in de hoeveelheid albumine die via de nieren in de urine terechtkomt en kan helpen om beginnende nierschade vroegtijdig op te sporen.
Wat is de albumine/creatinine-ratio (ACR)?
Albumine is een eiwit dat normaal gesproken voornamelijk in het bloed aanwezig is. Gezonde nieren houden vrijwel al het albumine tegen, waardoor er normaal maar een kleine hoeveelheid in de urine terechtkomt.
Wanneer de filters van de nieren beschadigd raken, kan er meer albumine in de urine verschijnen. Dit kan al gebeuren voordat afwijkingen zichtbaar zijn in bijvoorbeeld het creatininegehalte in het bloed of de eGFR.
Bij deze test wordt albumine afgezet tegen de hoeveelheid creatinine in de urine. Hierdoor wordt gecorrigeerd voor de concentratie van de urine en ontstaat een betrouwbaardere indruk van het albumineverlies.
Wanneer kan een Urine-ACR test interessant zijn?
Een ACR-bepaling kan onder andere worden gebruikt:
om vroegtijdige nierschade op te sporen;
bij diabetes;
bij een hoge bloeddruk;
bij een verhoogd risico op nierziekten;
om bestaande nierschade of albuminurie te volgen;
als aanvulling op nierfunctieonderzoek, zoals creatinine en eGFR in het bloed.
Wat betekent een verhoogde ACR?
Een verhoogde ACR betekent dat er meer albumine via de urine wordt uitgescheiden dan gebruikelijk. Dit kan passen bij een verminderde nierfilterfunctie of nierschade.
Een verhoogde waarde hoeft echter niet altijd op blijvende nierschade te wijzen. De ACR kan tijdelijk verhoogd zijn, bijvoorbeeld door intensieve lichamelijke inspanning, koorts, een urineweginfectie, menstruatie of acute ziekte. Bij een afwijkende uitslag kan daarom een herhaalmeting nodig zijn.
Afname
Voor deze test is een urinemonster nodig. Bij voorkeur wordt hiervoor de eerste ochtendurine gebruikt.
Aanvullend nieronderzoek
Voor een uitgebreider beeld van de nierfunctie kan de Urine-ACR worden gecombineerd met bloedonderzoek naar bijvoorbeeld creatinine, eGFR en cystatine C.
